TOP

Is kennis delen ook in China mogelijk?

Decennialang concurreerden landen om dingen zo goedkoop mogelijk te maken. De winnaar was China, het werd de fabriek van de wereld. Maar de focus verschuift van dingen goedkoop maken, naar slim. Daarbij staat het delen van kennis centraal. In Europa en de VS wordt dit op grote schaal gedaan. Zal China dit voorbeeld volgen?


Tijdens ons bezoek aan de universiteit van Akron spraken we hierover met de professoren Eric Amis en Matthew Becker. Zij hebben veel master studenten die uit China komen. Daaraan gaat een scherpe selectie vooraf. Uit de duizenden en duizenden kandidaten worden ieder jaar een stuk of tien studenten gekozen.

Het eerste dat de professoren doen als de studenten binnen komen, is de hoog te paard zittende jongelui weer met beide benen op de grond te krijgen. Want ze moeten in Akron in teams werken en daar is hooghartig gedrag niet wenselijk.

Na een paar maanden hebben de studenten door hoe het werkt en worden ze volwaardige teamspelers. Maar gaan ze met die bagage bij terugkeer in China aan de slag? Gaan zij het systeem van onderop veranderen?

Innovatie vereist vrijheid van denken. Gaat de politieke elite in Peking die ruimte geven?Becker was hierover zeer uitgesproken. Wat hij zag, was dat studenten bij terugkomst razendsnel carrière maakten en al snel in de top van de maatschappelijke hiërarchie verschenen. Waar hun familie overigens ook al zat.

En als je deel uitmaakt van die top dan is er van afwijkend gedrag geen sprake, dan conformeren zij zich. Dan vergeten ze hun rol als teamspeler en zitten ze weer hoog te paard. Zijn conclusie was dat China wel degelijk op dezelfde manier kan innoveren als nu op grote schaal gebeurt in Europa en de VS, maar dat dan de top-down cultuur ingrijpend moet worden aangepast.

Waarbij hij de retorische vraag opwierp: Maar is de politieke elite bereid tot een dergelijke liberalisatie?